เมื่อพิจารณาถึงกลไกตลาดทุนในปัจจุบัน มีถ้อยคำบางคำที่ ผู้นำทางการเมืองต้องระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในยามที่ประเทศกำลังแบกรับภาระหนี้สินมหาศาล นั่นคือการประกาศท้าทายระบบการเงินโลก ส่งผลให้ในปัจจุบัน นักลงทุนทั่วโลกต่างร่วมมือกัน แสดงปฏิกิริยาตอบรับในทิศทางเชิงลบอย่างเห็นได้ชัด ต่อแนวคิดนโยบายที่ขาดความรอบคอบทางเศรษฐกิจ
เพื่อความชัดเจนในเชิงวิเคราะห์ ถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร สะท้อนได้ดีที่สุดผ่าน ดัชนีชี้วัดทางเศรษฐกิจมหภาค ผลสำรวจในตลาดทุน พบว่าอัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลอังกฤษระยะยาว พุ่งสูงขึ้นอย่างน่าตกใจ เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับ กลุ่มประเทศเศรษฐกิจชั้นนำ ยิ่งทำให้เห็นความเปราะบางอย่างรุนแรง
ปรากฏการณ์นี้แปลความหมายได้ว่า สหราชอาณาจักร จำเป็นต้องจ่ายอัตราดอกเบี้ยที่แพงกว่า กลุ่มประเทศพันธมิตรในยุโรปอย่างเห็นได้ชัด เพียงเพื่อที่จะระดมทุน นั่นคือกรรมวิธีที่ตลาดส่งสัญญาณว่า นักลงทุนไม่มีความไว้วางใจในนโยบายของรัฐบาล ในขณะเดียวกันอัตราแลกเปลี่ยนปอนด์ ดิ่งลงอย่างรุนแรงเมื่อเทียบกับดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งสร้างความวิตกกังวลให้แก่ภาคการค้า
เหตุใดปัญหานี้ถึง เหตุใดทัศนคติของผู้นำนโยบาย ถึงสร้างความปั่นป่วนได้มากมายขนาดนี้ สิ่งนี้อธิบายได้ด้วย ระบบการคลังสมัยใหม่ ที่แทบทุกรัฐบาล ต้องระดมทุนผ่านตลาดตราสารหนี้ เพื่อขับเคลื่อนนโยบายแผ่นดิน เมื่อผู้นำหรือผู้ท้าชิงอำนาจ ส่งสัญญาณว่าจะไม่ยอมเป็นทาสของตลาดทุน ความน่าเชื่อถือทางการคลัง มุมมองของนักลงทุนย่อมเปลี่ยนไปทันที พวกเขาย่อมเลือกที่จะเทขายพันธบัตร ตลาดพันธบัตรโลก ส่งผลให้ราคาตราสารหนี้ร่วงหล่น
ปัจจุบันยอดหนี้สาธารณะของอังกฤษ ที่มียอดรวมมูลค่าหลายล้านล้านปอนด์ พบว่าต้นทุนดอกเบี้ยจ่ายในแต่ละปี มีมูลค่ามหาศาลจนน่าใจหาย หากลองคำนวณแยกย่อยออกมา รัฐบาลสหราชอาณาจักรต้องจ่ายเงินออกไป เพียงเพื่อเป็นค่าดอกเบี้ยหนี้สิน ในสภาวะทางการเงินที่เปราะบางขนาดนี้ การแสดงทัศนคติที่ขาดความรอบคอบ จึงถือเป็นความเสี่ยงระดับชาติที่อาจนำไปสู่หายนะ
นักเศรษฐศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญ เริ่มมองเห็นความคล้ายคลึงกับ เหตุการณ์วิกฤตในอดีต โดยเฉพาะเหตุการณ์ในช่วงปี 1976 ในอดีตที่ผู้นำประเทศ จำเป็นต้องขอรับการพยุงเศรษฐกิจ จากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวถือเป็นความอับอาย ในมิติด้านความน่าเชื่อถือของประเทศ
สิ่งที่ทำให้ความเสี่ยงในปัจจุบัน มีความซับซ้อนมากกว่าอดีตอย่างมาก
บทเรียนในอดีตชี้ชัดแล้วว่า ความพยายามที่จะฝืนกฎเกณฑ์ของตลาด ย่อมนำมาซึ่งความเสียหายที่ประชาชนต้องเป็นผู้แบกรับ
สัญญาณเตือนภัยที่เด่นชัดอีกด้านหนึ่ง มาจากกลุ่มผู้บริหารบริษัทขนาดใหญ่ ในกรุงลอนดอนที่ต่างแสดงความวิตกกังวล โดยเฉพาะนโยบายการดึงธุรกิจบริการสาธารณะ ให้กลับมาอยู่ภายใต้การดูแลของส่วนกลาง อันสะท้อนถึงการลดทอนบทบาทของระบบตลาดเสรี
ความกังวลที่ฝังลึกและน่ากลัวที่สุดคือ "ปรากฏการณ์สมองไหลและการย้ายฐานทุน" กลุ่มผู้ประกอบการยุคใหม่ เริ่มมองหาลู่ทางในการย้ายประเทศ ออกจากสหราชอาณาจักร หากตัวเลขภาษีและความเสี่ยงเชิงนโยบาย ยังคงทวีความผันผวนและไร้ทิศทาง
วิกฤตการณ์ที่เกิดขึ้นในอังกฤษนี้ ไม่ใช่เหตุการณ์เฉพาะท้องถิ่นที่ไร้ความเกี่ยวข้องกับภูมิภาคอื่น ทว่ามันส่งแรงกระเพื่อมต่อห่วงโซ่อุปทานโลก สำหรับบริหารจัดการความเสี่ยงในยุคปัจจุบัน โดยมี หัวใจสำคัญที่ต้องตระหนักดังนี้:
ในบทสรุปสุดท้ายนี้ ระบบการเงินระหว่างประเทศจะยังคงทำหน้าที่ส่งสัญญาณอย่างตรงไปตรงมา องค์กรหรือประเทศที่ไม่ยอมปรับตัวตามกลไกที่ถูกต้อง สุดท้ายแล้วจะต้องจ่ายราคาที่แพงเกินกว่าจะคาดคิด คำถามสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ว่าความเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ทว่าอยู่ที่ว่าองค์กรของเราได้เตรียมแนวทางรับมือ ท่ามกลางพายุเศรษฐกิจมหภาคที่กำลังก่อตัวขึ้นในปัจจุบัน|เพื่อความอยู่รอดอย่างยั่งยืนในโลกการเงินยุคใหม่}